„Poza azotem zwykłym o masie atomowej 14 występuje w atmosferze jego drugi izotop o ciężarze 15 ("N). Stanowi on zaledwie 0,38% w stosunku do całkowitej ilości 14N i nie ma specjalnego znaczenia biologicznego. Jest natomiast bar
dzo użyteczny w badaniach przemian azotowych związków organicznych, gdyż przy użyciu spektrografu mas lub fotografii widma absorpcyjnego można go odróżnić od azotu 14N i oznaczyć ilościowo. Podając roślinom znane ilości 1BN, można śledzić jego włączanie się w różne związki organiczne i także jego przemiany metaboliczne w komórce. Zastępuje on izotopy promieniotwórcze, używane w badaniach metabolizmu innych pierwiastków.
Istnieje wprawdzie sztuczny izotop promieniotwórczy "N, ale rozpada się on tak szybko, że nie nadaje się do badań fizjologicznych; jego okres połowicznego zaniku wynosi mniej niż 10 minut.
Praktycznie mamy więc do dyspozycji tylko naturalny, niepromieniotwórczy izotop azotu (16N). Oznaczenie jego ilości jest dosyć kłopotliwe, ale oddaje on duże usługi w badaniach fizjologicznych.
Związki azotowe w roślinach
Znane są w chemii organicznej różne związki aminowe, powstające w wyniku zastąpienia atomu wodoru amoniakiem. Przykładem najprostszej aminy może być metyloamina (CH3NH2) lub hydroksyloamina (NH2OH). Istnieje wiele związków aminopochodnych, jak aminokwasy, aminoalkohole, aminocukry, aminy aromatyczne.“(10)